بیابم:

سلام!

نمیدانم از کجای آسمان و زمین به من خیره شده ای...

راه گم کرده ام...

بیاب و ببر این بیابان گردِ بی حواس را،

راه گم کرده ام

راه شهر را....

این شهریِ شهر گم کرده، آخر به کجای بیابان، بی تو می رسد...

بیاب و ببر این شهریِ بیابان گرد را.

/ 4 نظر / 9 بازدید
امیر

سلام ، چقدر در این بی حرفی ها پر حرفی کردی!! به زبان عامیانه ی دلها ، چقدر خوب مردم را به یا د گریه هایشان می اندازی

امیر سهرابی

ممنون که سرزدید[لبخند] موفق باشید ربط! اون شعر دقیقا بعد از ائن گفته شده

آخرین خورشید

غایب چگونه ای که جهان غرق نور توست خورشید کوچک آینه ای از حضور توست غایب منم که گم شده در من حضور تو غایب منم که نیست در این خانه نور تو من غایبم که سرد شده در من آفتاب من غایبم که جان و جهانم شده سراب