فاطمه:

ماهی که قدش به سرو می ماند راست*

آن روز برای داد خواهی برخاست

افسوس شکست پهلوی نازک او

ماهی که جهان به عشق او پا برجاست.

- با تشکر از تصيح برادر خوب و ارجمندم آقای سعيدی راد.

* وامی از دوبيتی های حافظ شيرازی.

 

/ 25 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علی

سلام . خسته نباشی خيلی خوب می نويسی . بی تعارف . من يه لينک از شما گذاشتم تو وبلاگم که اگه بياين و ببينن لااقل از نظرات شماهم می تونم تو وبلاگ استفاده کنم . ممنون ميشم

raham

سلام دلم نيومد که اين اخرین جمله را برايت ننويسم.((ای نفس،به خود آ ،به خدا به خدا خواهی رسيد)).برادر کوچک تو .

Saba & Neda

سلام وب قشنگی داری وقت کردی يه سری هم به ما بزن خوشحال می شيم

ع.ش.ق

ديیری است دلم چشم به راهت دارد، ديری است سری به خانه ما نزدی..

saba

سلام !..... مرسی !

گور به گور

سلام با اکانت يه کس ديگه که سرورش کنترل نمی شه به بلاگ اسپات رفتم. اون جا يادداشت تو رو ديدم. تلخ و چنان يادآوری کننده که گريری نبود از آن که سراسيمه بيايم و بطور کل عذر خواهی کنم. آن قدر گرفتارم که همه چيز را از ياد می برم. اين را می گويم اما با شرمندگی وحشتناکی که اميدوارم هرگز آن را تجربه نکنی. بلاگ اسپات که بسته شده . از اين به بعد در آدرس پرشن بلاگ می نويسم. به اميد ديدار

زهره

عزيز عالي بود...لذت بردم

ztitish

آن يار کزو خانه ما جای پری بود....سر تا قدمش چون پری از عيب بری بود.....دل گفت فروکش کنم اين شهر به بويش....بيچاره ندانست که يارش سفری بود