هِی سیب گاز میزنم:

چه ميشد اگر خانه ي ما هم باغي داشت؟<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                        يعني سهم من از زمين ِ خدا يک وجب باغ نیست؟

                                                              يک گاز از طبيعت؟

                                                    يک نفس آسمان آبي؟

                          يا حتي... يک مشت آب ِ شور ِ دريا؟

 

من دلم براي طبيعتِ درخت تنگ است.

براي طبيعتِ خود جوش..

            برای طبيعتِ گسترده

                                    که دست، تنها سوي خدا دراز کرده

                                    و هميشه موهايش را

                                                            به دست باد ..... مي سپارد

                                                            به يادگار لاي کتابِ بچه ها....

 

دل من یک چتر سبز مي خواهد.

يعني به اندازه ي يک درخت هم

                                    همان يک وجب باغ

                        از زمينِ خدا سهم ندارم؟

 

مي خواهم بنشينم زير سايه درخت و هِي

                                                                        تو راتصور کنم                                                                                                      هِي از شاخه هاي درخت توت بچينيم و

                                                                        هِي سيب و

                                                                              هِي انار

                        هِي از درخت بالا بروم 

                                    خورشيد را ببوسم و

                                                برايش ستاره بفرستم و هِــــي............دريغ از درختِ من!

 

- اما نميشود! -

 

 من دلم هِي سيب ميخواهد و توت و انار و

                                       هِي خورشيد و ستاره

***

پنجره ي رو به دیوارِ  اتاقم را باز ميکنم

(سهم من از طبیعت

 همین یک وجب پنجره است

 که گاه گاهی

 ماه را قاب میگیرد)

امشب ولی هِي ماه را تصور ميکنم  که از پله های خیالم بالا می رود

امشب هی  تخيلم بالا ميرود و

                                    قد مي کشد .

تخيلم درخت ميشود.....

حالا هم کنج  اتاقِ تنهايي ام

                                                                        نشسته ام و هی سيب گاز ميزنم.

/ 26 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
shakiba

ياس عزيزم سلام ! از ابراز لظفت ممنون ! شفق گلم به من لطف داره ....مثل شما ! .......البته من هم سلامم رو به شما تلفنی رسوندم نميدونم حالا رسونده يا نه !............به همسر فهيمتون سلام من رو برسونيد ...ارزومند ارزوهای شما ..............با یک دنیا محبت ..............شکیبا!

محمود ذبیحی

سلام دستتان درد نکنه وبلاگ خوبی داری موفق باشی وسر بلند.

sajjad

خيلی جالب بود...موفق باشی..يا علی

بوتيمار

سلام............خوبيد بزرگوار....شناختيد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟.........بوتيمارم..........پايدار باشيد

فرینا

ميشه به روز کنين منتظرم ها

ali

شايد اشتباهه اما عاشقا دروغ ميگن آدمای مهربون و باوفا دروغ ميگن اونا که ميگن تا هميشه ديوونتونن بذا بی پرده بگم که به شما دروغ ميگن اونا که ميان به اين بهونه ها ،که اومدن از تو شهر قشنگ قصه ها دروغ ميگن اونا که فدات بشم تکيه کلامشون شده به تموم آسمونا به خدا دروغ ميگن اونا که با قسم و آيه ميخوان بهت بگن تا قيامت نميشن ازت جدا دروغ ميگن

محبت

ياس عزيزم اين دو متينی رو که نخونده بودم خوندم و لذت بردم ...... انگار سبک نوشته هات تغيير کرده ..... طولانی تر و با کنايه تر شده اند ..... من که لذت بردم .....

پارسی

خوب مينويسی اما از ريشه خود نا آگاهی ميکنی آن آگهی زيارت و ووو چيه بالای وبلاگت. مگر پارسی مانند تازيان است که برود و سنگ و آجر را به چشم و .... بمالد... خواب تا کی؟؟؟؟؟؟

باد صبا

سلام. خيلی خيلی زيبا بود. همين طور دو تا دلنوشت قبلی. شاد و برقرار باشی. بدرود.