باران گل‌ها

از آسمان گل می بارید و زمین لاله زار بود

نه سرمای برف جلودار عشق بود

نه دوری راه و نه هیچ بهانه‌ای

"من بودم و چشمان تو

نه آتشی و نه گِلی

چیزی میدانم ازین

دیوانگی و عاقلی..."*

 

*افشین یداللهی

/ 0 نظر / 20 بازدید