حسبی الله


مردم اين زمانه به نگاه خود
         دلي را شاد نميکنند
زمانه زمانه ي غزيبيست
    مردم اين زمانه
     حتي صداي لبخند تو را
                     نميشنوند
مردم اين زمانه
     با صداي بلند داد ميزنند:
                   "من عاشقم!"
مردم اين زمانه ننگ را رنگ ميکنند
      و جاي عشق آنرا مي فروشند

مردم زمانه ي من
              غريبند
            با دل من آشنا نيستند
مردم اين زمانه
   روح را آتش مي زنند
     جسم را مي پرستند
       فرياد را دوست دارند.
          و حتي دوست دارند
           به هر کس رسيدند
                      ناجوانمردانه بگويند: "دوستت دارم!"
                                                              و بروند.

مردم زمانه ي من!
            زبان عاشقان را نميفهمند.
مردم اين زمانه، عاشق را
           ديوانه صدا ميزنند.
   آه....
  در چه زمانه اي گير کرده ام
×
اما خوشحالم
             ديروز
                    وقتي که داشتم دفتر شعرم را
                                                            ورق ميزدم
يکي از همان مردم
               فرياد زد
                         هاي ديوانـــه!


سه‌شنبه ۱٠ تیر ۱۳۸٢ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ |


Design By : Night Skin