حسبی الله


 

من آمده ام تا تو را با خود ببرم.

اما انگار که دیگر هر گز بر نخواهی گشت....

می آیی ؟؟؟؟؟؟

یا دنیای خود ترجیح میدهی به من؟

 

 

 

دلواپس لحظه های بی من ِ  تو هستم....

آن لحظه ها به یاد می آوری منتظرت را ؟

یا شاید یادآورت تنها قاب چشمانت باشد؟

کاش میدانستم قاب چشمانت که را در آغوش دارد....

                                    در لحظه های بی من ِ تو!

 

 



دوشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٢ساعت ٦:٥٧ ‎ق.ظ |

حسبی الله


من یک معلم ساده هستم؛

 همان معلم ساده ای که هیچ نقطه ندارد.

 همان معلم ساده ای که ریشه اش علم است.

    یک معلم ساده

                    عین یک لیوان آب

                                      زلال و مهربان

    من همان آبی هستم که برای رفع عطش ذره ذره ی وجودم نوشیده میشود.

                             اما

                                چشمه ای در دلِ من میجوشد.

     همان چشمه ی ساده ی بی تکلفِ عشق

     راستی میگویند که عشق ریشه اش

     دیوانگیست!

من یک عاشق ساده هستم.

        یا بهتر بگویم یک دیوانه ی ساده

کسی که هیچ به خود فکر نمیکند.

   خودش را آب میکند تا رفع عطش کند

                                                دیوانه ای که تمام وجودش

تقدیمیست! حتی احساسش.

                                      من یک دیوانه ی ساده هستم.

                   کسی که باخوش شاید حرف نزند

                                         شاید زنجیر تخت پاره نکند

                                       و شاید اربده نکشد

                                         اما باز دیوانه است.

  آری شاید معلم ریشه اش از دیوانگی باشد.

آخر من تا حالا هیچ معلمی ندیدم که عاقل باشد

همه ی معلمهــــــــا     دیوانــــــــــــه اند.




شنبه ۳ آبان ۱۳۸٢ساعت ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ |


Design By : Night Skin